زمینه و هدف: هیپوتانسیون به دنبال انستزی اسپاینال در عمل سزارین همواره یک مشکل کلینیکی محسوب می شود. نقش کریستالوئیدها به صورت پره لود در پیشگیری از هیپوتانسیون ناشی از اسپاینال امروزه مورد تردید قرار گرفته است. با این وجود تعدادی از مطالعات نشان داده اند که تجویز کریستالوئیدها بلافاصله بعد از تزریق اسپاینال بسیار موثر می باشد. اثرات تجویز کولوئیدها به صورت Co-Load در عمل سزارین به میزان کافی مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف از این مطالعه مقایسه اثرات تجویز هتاستارچ 6 درصد به صورت Pre-Load و Co-Load بر روی پیشگیری از هیپوتانسیون به دنبال اسپاینال در سزارین می باشد.روش بررسی: این مطالعه به صورت کار آزمایی بالینی، بر روی 112 بیمار با کلاس (I,II) ASA که تحت سزارین الکتیو قرار گرفتند، انجام شد. بیماران به دو گروه تقسیم شدند، گروه اول 500 میلی لیتر هتاستارچ به صورت سریع قبل از انجام اسپاینال (گروه Pre-LOADING، 56 نفر) و گروه دوم، 500 میلی لیتر هتاستارچ به صورت سریع بعد از اسپاینال (گروه Co-LOADING، 56 نفر) دریافت کردند. سپس میزان شیوع هیپوتانسیون و میزان دریافت وازوپرسور (مخلوط 5 میلی گرم افدرین + 25 میکروگرم فنیل افرین در هر میلی لیتر) جهت درمان هیپوتانسیون مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.یافته ها: اختلاف معنی داری بین شیوع هیپوتانسیون بین دو گروه مشاهده نشد (P=0.58). میزان مصرف وازوپرسور در گروه Pre-LOADING، 2.2±1 میلی لیتر در مقایسه با گروه Co-LOADING، 1.7±0.7 میلی لیتر بود (P=0.04) که این اختلاف معنی دار بود.نتیجه گیری: تجویز کولوئیدها به صورت Co-LOADING به اندازه ی تجویز آن ها به صورت Pre-LOADING در کاهش هیپوتانسیون ناشی از آنستزی اسپاینال در اعمال سزارین موثر می باشد.

در این مطالعه نسبت پوآسون ظاهری و مدول الاستیسیته دو رقم پیاز ایرانی (قرمز و زرد) در دو سرعت بارگذاری (15 و 25 میلی متر بر دقیقه) و دو جهت (طولی و عرضی) برای سه میزان جابه جایی (5، 10 و 15 میلی متر) تعیین شد. در هر نوبت آزمایشات بارگذاری توام با عکس برداری انجام گرفت. نسبت پوآسون ظاهری نیز از طریق پردازش تصویر محاسبه شد. با استفاده از تئوری هرتز و نسبت پوآسون ظاهری محاسبه شده و نیز با در نظر گرفتن شکل پیاز، مدول الاستیسیته محاسبه گردید. مطابق جداول تجزیه واریانس برای نسبت پوآسون ظاهری و مدول الاستیسیته سرعت بارگذاری و میزان جابه جایی در سطح 5% معنی دار بود. به طور میانگین نسبت پوآسون ظاهری و مدول الاستیسیته پیاز قرمز کمتر از پیاز زرد به دست آمد. نسبت پوآسون ظاهری 0.2623-0.4485 و 0.2423-0.4179 و مدول الاستیسیته 2.032-5.449 و 1.829-5.311 مگاپاسکال به ترتیب برای پیاز زرد و قرمز بود. مدول الاستیسیته در حالت طولی بیشتر از مقادیر به دست آمده برای حالت عرضی بود. با افزایش میزان جابه‎جایی، مقدار مدول الاستیسیته کاهش و مقدار نسبت پوآسون ظاهری نیز افزایش یافت. مدول الاستیسیته برای وضعیت طولی در سرعت بارگذاری 15 میلی متر بر دقیقه بیشتر از سرعت بارگذاری 25 میلی متر بر دقیقه و این نسبت برای وضعیت عرضی بالعکس می باشد.

صندوقه های مکشی به نحو گسترده ای در صنعت نفت و گاز استفاده می شدند. اخیرا فونداسیونهای باکتی به عنوان راه حل فونداسیون نوآورانه برای توربینهای بادی فراساحلی مدنظر قرار گرفته است. فونداسیونهای دامنه دار به نحو فزاینده-ای در طراحی سازه ها و تجهیزات توربین بادی فراساحلی برای تحمل شرایط بارگذاری ترکیبی قائم، افقی و لنگر استفاده می شود. در این پژوهش، الگوهای المان محدود سه بعدی فونداسیونهای باکتی در ماسه نیمه متراکم تحت بارگذاری ترکیبی تحلیل شده است. الگوهای عددی با مقایسه نتایج تحلیلهای المان محدود اعتبارسنجی شدند. تحلیلهای حساسیت در نسبتهای گیرداری ارتفاع به قطر باکت مختلف تحت بار ترکیبی با خروج از مرکزیتهای بار مختلف انجام گردید. پاسخهای بار ترکیبی از بار افقی خالص، لنگرهای واژگونی حاصل از ارتفاعهای برج گوناگون تا لنگر خالص مقایسه شد. نتایج تحلیل، چگونگی ارتباط و وابستگی ظرفیت باربری ترکیبی فونداسیونها را به نسبت گیرداری و شرایط بارگذاری بیان می دارد. حالتهای حدی نهایی به صورت ظرفیتهای نرمالیزه شده نشان داده شدند و روابطی از نتایج تحلیل ارائه گردید.

در شیارهای مورب، امکان وقوع مود ترکیبی I و II بیشتر می شود. همچنین نسبت مود II به مود I در حالت کلی نسبت به شیار مستقیم افزایش می یابد. در این تحقیق، تاثیر هندسه شیار یعنی عمق شیار، زاویه شیار، شعاع انتهای شیار، و موقعیت شیار نسبت به تکیه گاهها، بر نسبت مود II به مود I در شیارهای U شکل مورب مورد تحلیل قرار گرفته است. بارگذاری به صورت خمش سه نقطه ای و تحت شرایط کرنش صفحه ای انجام شده است. برای به دست آوردن نسبت مودها، از روش المان محدود توسط نرم افزار ΑΝSYS استفاده شده است. نتایج عددی المان محدود نشان داده است که با افزایش شعاع انتهای شیار، نسبت مودها افزایش می یابد. همچنین مشخص شده است که با افزایش فاصله لبه شیار تا تکیه گاه و نیز افزایش زاویه شیار، نسبت مودها کاهش می یابد. در این تحقیق مشاهده شده است که افزایش یا کاهش عمق شیار تاثیر پیچیده تری بر نسبت مودها دارد، به طوری که نسبت مودها با تغییر عمق شیار در حالت کلی دارای یک مینیمم نسبی و یک ماکزیمم نسبی است.

زمینه و هدف: استفاده بالینی از واکنشهای تاخیری در بررسی های نوروفیزیولوژیک روزبه روز افزایش یافته است. نسبت حداکثر رفلکس H به حداکثر موج M یک شاخص مناسب برای نشان دادن سطح تحریک پذیری حرکتی این رفلکس است. در این مطالعه H/M RATIO عصب تی بیال خلفی در بیماران دچار حوادث عروقی مغز بررسی شد.روش بررسی: در این مطالعه 22 H/M RATIO فرد سالم که از نظر سنی مشابه بیماران بودند با 40 بیمار دچار سکته حاد مغزی مقایسه شد.یافته ها: در افراد سالم H/M RATIO دو اندام اختلاف معنی دار نداشت. در بیماران H/M RATIO هر دو اندام (فلج و غیر فلج) افزایش داشت (01/P<0)، که در طرف غیر فلج این اختلاف بیشتر بود. تسهیل علامت بابنسکی در بیماران بطور مشخص همراه پایین بودن H/M RATIO است (003/0=P) میزان تغییرات H/M RATIO با شدت فلج رابطه معنی دار ندارد (در اندامهای تحتانی 3/P=0) و (در اندامهای فوقانی P=0.9). در ضایعات ایسکمیک H/M RATIO افزایش یافته (01/0=P) که در اندام غیر فلج بیشتر است، ولی در ضایعات خونریزی داخل مغزی افزایش دو طرفه تقریبا مساوی است.نتیجه گیری H/M RATIO :عصب تی بیال خلفی در هر دو اندام تحتانی بیماران دچار سکته مغزی افزایش می یابد که ناشی از کاهش مهار سیناپتیک پایانه های عصبی 1a است. این افزایش ناشی از افزایش دامنه رفلکس H است.

تحلیل آماری داده های هر تحقیق تا حدودی به نوع طرح تحقیقی است که صورت گرفته مربوط است. در تحقیق شاهد- موردی (Case- Control)  معمولا نسبت شانس یا نسبت بخت ها (Odds RATIO) را تعیین می کنند. در این مقاله ابتدا کلمات شانس، بخت، اقبال و احتمال مورد بحث قرار می گیرد و سپس فرمول تعیین نسبت شانس عرضه می شود.

به تازگی فناوری های کاتالیستی تبدیل متانول به اولفین بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش تأثیر پارامترهای بارگذاری لانتانیوم و نسبت Si/Al در دماهای گوناگون بر عملکرد کاتالیستی HZSM-5 در فرایند تبدیل متانول به اولفین بررسی شد. در این پژوهش پایه کاتالیستی HZSM-5 با نسبت های گوناگون Si/Al با استفاده از فلز لانتانیوم و روش تلقیح تر اصلاح شد. پس از بارگذاری فلز لانتانیوم به روش تلقیح مرطوب، کاتالیست های اصلاح شده برای تعیین دقیق ویژگی ها و ارزیابی آن ها، مورد آنالیزهای XRD و SEM، BET و FT-IR قرار گرفتند. نتیجه های آنالیز XRD و FT-IR نشان داد که افزودن فلز لانتانیوم به زئولیت HZSM-5 باعث تخریب ساختار نمی شود و ساختار پس از افزودن فلز لانتانیوم همچنان دارای بلورینگی بالایی بود. برای بررسی تاثیر پارامترهای لانتانیوم، نسبت Si/Al و دما و بررسی تاثیر برهمکنش بین آن ها برای تولید اتیلن و پروپیلن در فرایند متانول به اولفین از طراحی آزمایش Box-Behnken استفاده شد. برای این منظور از بارگذاری لانتانیوم در بازه ی 10-0 درصد وزنی، نسبت Si/Al در بازه ی 180-60 و دما در بازه ی 450-350 درجه سلسیوس به عنوان متغیرهای ورودی روش Box-Behnken استفاده شد. با استفاده از نتیجه های طراحی آزمایش Box-Behnken مشخص شد بیش ترین میزان بازده اتیلن بر روی کاتالیستی که در حد بالای بارگذاری لانتانیوم، نسبت Si/Al پایین و دمای بالا بود، به دست می آید. برای بیشینه پروپیلن تولیدی نیز برای سه متغیر نسبت Si/Al، دما و میزان بارگذاری لانتانیوم یک حالت بهینه وجود داشت، یعنی نخست با افزایش این متغیرها بازده پروپیلن افزایش و سپس کاهش پیدا می کرد.

سندرم تونل کارپ شایعترین نوروپاتی فشاری است که به دلیل فشرده شدن عصب مدیان در داخل تونل کارپ در مچ دست ایجاد می شود. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب مانع پیشرفت بیماری و از عوارض آن جلوگیری می کند. استفاده از نوار عصب برای تشخیص این بیماری یک روش شناخته شده است. در این مطالعه روشی حساس برای تشخیص زود هنگام CTS مورد بررسی قرار گرفته است. در این روش، میزان تاخیر زمانی عصب حسی مدیان در کف دست (Palm Latency) با فاصله 7 سانتیمتر و میزان تاخیر زمانی آن در مچ دست (Wrist Latency) با فاصله 14 سانتیمتر از انگشت میانی در 50 فرد سالم و 30 دست مبتلا به CTS تعیین گردید. پس از محاسبه (Palm Latency/ Wrist Latency) P/W RATIO این نسبت در دو گروه کنترل و بیمار مقایسه گردید. P/W RATIO به طور متوسط با احتساب دو انحراف معیار معادل 55%±5% محاسبه گردید. اما این نسبت در بیماران مبتلا به CTS کمتر از 50% می باشد (P<0.05). طبق نتایج به دست آمده از تحقیق، اگر تاخیر زمانی عصب حسی مدیان از فاصله 14 سانتیمتر در مچ دست، بیش از 2 برابر تاخیر زمانی آن از فاصله 7 سانتیمتر در کف دست باشد، به نفع وجود CTS است. این روش برای یافتن موارد خفیف بیماری CTS که تاخیر زمانی از فاصله 14 سانتیمتر طبیعی می باشد. اما بیمار علائم CTS دارد، می تواند ارزشمند باشد.

یکی از پارامترهای کلیدی در طرح روسازی های آسفالتی مدول برجهندگی است. برای تعیین مدول برجهندگی روش های آزمایش استانداردی ارایه شده است که شامل اعمال بارگذاری نیم سینوسی نمونه ها در دماهای متفاوت و با زمان بارگذاری 0.1 ثانیه و دوره استراحت 0.9 ثانیه است. با توجه به طبیعت ویسکوالاستیک مخلوط های آسفالتی و تاثیر مقدار زمان اعمال بارگذاری، مقدار زمان استراحت و شکل پالس بار اعمالی بر مدول ارتجاعی مصالح آسفالتی، در این مقاله تاثیر زمان بارگذاری، دوره استراحت و شکل پالس بارگذاری بر مدول برجهندگی مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین در صورت امکان استفاده از دوره های استراحت کوچک تر، زمان انجام آزمایش مدول برجهندگی کاهش می یابد. برای این منظور، آزمایش مدول برجهندگی به روش کشش غیرمستقیم (IDT) روی نمونه های مخلوط آسفالتی تهیه شده با قیر اصلاح نشده و قیر اصلاحی با پلیمر SBS، با فرض اعمال بارگذاری نیم سینوسی و مربعی در دماهای 5، 25 و 40 درجه سانتی گراد و زمان های بارگذاری و استراحت متفاوت صورت گرفته است. سپس به کمک تحلیل رگرسیون، مدل هایی جهت پیش بینی مدول برجهندگی ارایه شد. با مقایسه نتایج آزمایشگاهی مشخص شد که بیشترین اثرات افزایشی روی مدول برجهندگی به ترتیب مربوط به کاهش دما، افزودن پلیمر SBS، کاهش زمان بارگذاری و کاهش نسبت زمان استراحت به زمان بارگذاری است. بیشترین اثرات کاهشی نیز به ترتیب مربوط به افزایش دما، تغییر شکل پالس به مربعی و افزایش زمان بارگذاری است.